Sygnały ostrzegawcze

1. Zmiany w zachowaniu:

• nagłe zmiany nastroju i aktywności,
• nadmierny apetyt lub brak apetytu,
• spadek zainteresowań,
• pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauzycielami,
• izolowanie się od innych,
• częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek, odświeżaczy powietrza,
• wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków,
• bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresja,
• nagła zmiana przyjaciół, zwłaszcza na starszych,
• niewytłuzmaczone spóźnienia, późne powroty,
• kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu, trudno wytłumaczalny przypływ gotówki,
• tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia;

2. Zmiany w wyglądzie zewnętrznym:

• nowy styl ubierania się,
• spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia ,
• pamięci oraz toku myślenia,
• przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice,
• bełkotliwa, niewyraźna mowa,
• słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów,
• ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie,
• brak zainteresowania swoim wyglądem i nieprzestrzeganie zasad higieny.

PAMIĘTAJ ŻE, DOPIERO POJAWIENIE SIĘ KILKU WYMIENIONYCH OBJAWÓW MOŻE WSKAZYWAĆ NA NARKOTYKI.

3. Narkotyki i przybory do ich używania:

• fifki, fajki, bibułki papierosowe,
• małe foliowe torebeczki z proszkiem, z tabletkami, z kryształkami lub suszem,
• kawałki opalonej folii aluminiowej, łyżka,
• białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorkami,
• leki bez recepty,
• tuby, słoiki, foliowe torby z klejem,
• igły, strzykawki.

JAK POMÓĆ, GDY KONTAKT Z NARKOTYKAMI JEST FAKTEM?

NIE MOŻESZ WTEDY:

• wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, gdy jest ono pod wpływem środka odurzającego;
• udawać, że to nie prawda, odrzucać przedstawiane fakty, bezgranicznie ufać dziecku;
• usprawiedliwiać dziecka, szukając winy w sobie lub np. złym towarzystwie;
• wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrolę nad narkotykami i że samo sobie poradzi z tym problemem;
• nadmiernie ochraniać dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. nie pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole, nie spłacać długów dziecka;
• poddawać się!

MUSISZ KONIECZNIE:

• najpierw zastanowić się, dlaczego dziecko sięga po narkotyki; czy powody nie są związane z sytuacją w waszej rodzinie, a jeśli tak, pomyśl, co można zmienić;
• wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać;
• działać! Nie liczyć na to, że problem sam się rozwiąże; szukać pomocy specjalistów;
• wspólnie ze specjalistą i dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać;
• stosować zasadę „ograniczonego zaufania” starać się zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko.